تعين ميزان استراحت از طريق ضربان قلب و اسيد لاكتيك

ميزان استراحت با توجه به زمان توليد اسيد لاكتيك در سيستم هاي مختلف مورد بررسي و محاسبه قرار گرفته. همچنین میزان استراحت نسبت به ضربان قلب در همين سيستم هاي مورد نظر هم محاسبه شد و در يافته اند كه تقريبا زمان هاي استراحت در هر دو مورد اسيد لاكتيك و ضربان قلب با اختلاف اندكی بسیار شبیه هم هستند. دریافته اند که حدودا به ميزان 1 الي 2 ثانيه ضربان قلب ديرتر به حالت اوليه نسبت به اسيد لاكتيك بر مي گردد ( يعني بيشتر نشان مي دهد).در یک زمان ثابت شكست اسيد لاكتيك كمتر از سرعت ترشح اسيد لاكتيك است به طوري كه ميزان دز اسيد لاكتيك تقريبا يك است كه اين اسيد لاكتيك قابلیت شكستن و تبديل شدن به انرژي را دارد.اين روند ادامه خواهد داشت، فقط تا مرز ورود به سيستم VO2MAX به عبارت ديگر خروج از MAX AT با ورود به استقامت End3 .

نكته قابل توجه: باقي مانده LA در سيستم هاي VO2MAX و LT و LP‌ قابل توجه بوده و در خصوص سيستم هاي END1، END2، ATP، CP قابل اغماض است. تا شرايط زمان مشترك ايجاد گردد.بنابر اين ضربان قلب تقريبا از نظر زمان روند جاري خود را ادامه مي دهد و كاهش زمان آن به صورت يك شيب مناسب بوده.اما در حالي كه توليد LA‌ متناسب با اين جريان جاري زمانی با ضربان قلب همخواني ندارد و زمان بيشتري را نشان مي دهد كه شيب حركتي آن روند افزايشي دارد.

بخش كاهش LA

كاهش ضربان و همچنين شكسته شدن بخشي از  LA مورد بررسي قرار گرفت كه نتايج تنظيم شده را در یک جدول مشخص نموده ایم. شكي نيست كه مقداري از اسيد توليد شده شكسته و مقداري نيز به حالت رسوب در می آید و به عبارت ديگر به صورت شكسته نشده جريان دارد. همان طوري كه قبلا اشاره شد تا مرز يكنواختي ( زمان مشترك بوده ) و روند جاري ضربان قلب و شكسته شدن LA را در محاسبات نشان می دهیم و مقدار باقي مانده LA نياز به زمان بيشتري را برای شکسته شدن دارد.

 تعيين ميزان استراحت از طريق LA و تفاوت هاي زماني آن با HR

اين اختلاف زماني به هنگام ريكاوري اسيد لاكتيك نسبت به ضربان قلب مي تواند ناشي از مسائل فيزيولو‍ژيكي به شرح زير باشد.

به هنگام فعاليت سرعت ترشح اسيد لاكتيك بسيار زياد است، بخشي از اين اسيد لاكتيك توليد شده در بدن قابل تحمل و جذب و دفع مي باشد. تا زماني اين روند تحمل ادامه مي يابد كه ضربان قلب در Max فعاليت خود به حداكثر ضربه رسيده و از آن به بعد اگر ضربان با همان شدت ادامه داشته باشد، به صورت تعداد ضربان مشخص در دقيقه ثابت باقي مي ماند و در همين شرايط چنانچه به صورت موازي در اثر فعاليت مستمر مقدار بيشتري اسيد لاكتيك توليد شود. اسيد لاكتيك تجمع مي يابد.

مي بايستي اشاره نمود كه توليد اين مقدار اسيدلاكتيك با شتاب و سرعت اوليه صورت نمي گردد بلكه با سرعت و شتاب كم و به صورت تدريجي توليد مي گردد.

و به بيان ديگر مي توان گفت كه ترشح بيش از مقدار قابل شكست اسيد لاكتيك بوده و مقدار كمي از اسيد لاكتيك توليد شده به انرژي تبديل و يا دفع مي گردد.زيرا اسيد لاكتيك در زمان توليد با سرعت بالا ترشح شده و در حال شكستن با سرعت بسيار كم به همين خاطر است كه برای استراحت در جهت ريكاوري اسيد باقي مانده در عضلات زمان بيشتري مورد نياز است.

اما تا زماني كه ميزان ورودي ( توليد اسيد ) و خروجي ( شكستن اسيد ) اسيد لاكتيك در حال فعاليت يكي بوده، مانع و يا ترافيك آنچنان وجو ندارد. يعني ميزان توليد و شكستن اسيد روندي قابل تحمل بوده، همانند كه AT ) END2) واقعاٌ در مرز يا خط تعييني شده بين هوازي و غير هوازي مي باشد. زيرا عضلات ورزشكار در يك شرايط نرمال اين مرحله ورزشكار درد به صورت هست و نيست وجود دارد، به عبارت ديگر هم درد دارد و هم درد ندارد. بنابراين در این مرحله براي ريكاوري آنچنان به زمان استراحت نيازمند نيست، البته با توجه به محاسبات انجام شده اين زمان تعيين گشته است. لذا رفته رفته اگر به اين حجم LA افزوده شود، شرايط قبل را نخواهيم داشت. از اين رو كه عملكرد دستگاه قلب شديدتر شده تا به حد Max HR برسد. كه عمل اكسيژن گيري و تخليه دي اكسيد در طول اين فرايند تابع LA بوده كه مي بايستي به موقع عمل دم و بازدم صورت گيرد. در اين حالت نياز به اكسيژن بيشتري در جهت دفع دی اكسيد و يا شكستن بخشي از اسيد لاكتيك مي باشد. به عبارت ديگر حداكثر توان اكسيژن گيري ممكن براي كاهش بار محيط اسيدي نيازمند باشد. البته اين حالت در بخش غير هوازي مثل سيستم هاي Vo2max يا End3 و LP و LT و چه بسا بيشتر از تصور ( شجاعت، غيرت، غرور) به طور كلي از جان مايه گذاشتن، مقدار ترشح اسيد لاكتيك بيشتر از Max تنش مجاز باشد.

و در این صورت در برگشت به حالت اولیه برای هر گونه كاهش در مقدار اسيد لاكتيك به زمان بيشتري نیاز داریم.